Het Einde der Tijden

Dichterbij

Je herkent de woorden niet
die het dichtst liggen bij mijn gevoel,
je ontkent de dichtheid van de
waarheid in mijn ogen,
als je fluistert dat jij het bent
weet ik niet wie er spreekt.

Dat wil zeggen
beken je motieven,
leg alles op tafel
wat ik wil of moet weten
en schat zelf in wat niet.

Want een wereld zonder oorlog of geheimen
is een rijke illusie en onmisbaar
om ons vooruit te branden, als het een en ander
wederom is opgelost of verdoezeld
door de schijnbare vooruitgang van de mens
die ons doet denken dat het vroeger beter was.

Daarom smeek ik om je meest gewilde leugens,
je lege verzinsels en je zinneloze kwaad.
Alles om me af te houden
van waar het eigenlijk om gaat.

Schreeuw leuzen die je niet meent,
pijnig mijn ongevoeligheid,
negeer het draaien van de wereld
en het onoverzienbare leed.

Kom heel dichtbij
en verwijder je dan,
laat me achter met mij alleen
alsof dat genoeg is om te redden
wat er thans te redden valt.

Lotte Bosch (Groningen, 1999) studeerde Kunstgeschiedenis aan de Universiteit Utrecht. Naast beeldende kunst heeft zij een grote liefde voor literatuur, taal en poëzie. Lotte laat zich inspireren door menselijk contact dat zij heeft of observeert, onderling onbegrip en gedeelde of onuitgesproken liefde incluis. Verder houdt zij van de reuring in de stad tegenover de stilte van de natuur en het platteland.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *